Kolorowa inwazja polskiego designu

Ceramiczny design z przełomu lat 50. i 60. odkrywany jest na nowo przez młode pokolenie. Polecamy „Kolorową inwazję”.

Sztuka musi być zrozumiała dla mas

Wystawa prezentuje wybór prac powstałych w duchu realizmu socjalistycznego (głównie w latach 1950-52). W Galerii Muzeum Śląska Opolskiego do 10 marca.

Nauka i zabawa w muzeum

Lekcje muzealne od lat cieszą się popularnością wśród dzieci, młodzieży i dorosłych. Poznaje ekscytującą ofertę.

Sztuka środowiska opolskiego po 1945 roku

wystawy_stale

Środowisko polskich artystów plastyków zaczęło się formować w Opolu tuż po zakończeniu wojny. Pierwszymi plastykami, którzy przybyli na teren późniejszego województwa opolskiego (wówczas jeszcze zachodniej części województwa śląsko-dąbrowskiego) byli: Władysław Początek, Marian Łańcucki, Józef Szyller, Stanisław Babczyszyn, Bronisław Gniazdowski, Katarzyna i Antoni Mehlowie, Stanisław Bober. Jednak dopiero w roku 1954, w związku z powiększeniem się środowiska, podjęto zabiegi o powstanie zinstytucjonalizowanego związku.

3 września zarząd Zespołu Artystów Plastyków w Opolu zwrócił się z wnioskiem do Zarządu Okręgu w Stalinogrodzie [obecnie: Katowice] o utworzenie w Opolu delegatury ZPAP. W załączeniu do wniosku znajdował się spis plastyków Opolszczyzny, wymieniający 24 osoby, w tym 5 członków ZPAP, 2 byłych członków ZPAP, 2 dyplomantów ASP, 6 absolwentów ASP, 2 absolwentów WSSP.

18 grudnia 1954 roku powołano w Opolu Oddział Opolski Związku Polskich Artystów Plastyków – pierwszy związek twórczy w Opolu. Z początku liczył on zaledwie 12 osób, dziś ma prawie stu członków, a w ciągu całej, pięćdziesięcioletniej historii przewinęło się przez jego szeregi przeszło 250 osób. Oprócz wymienionych już artystów, ważnymi postaciami opolskiego środowiska plastycznego minionego półwiecza byli m.in. Jerzy Beski, Marian Szczerba, Aloiza Zacharska, Adolf Panitz, Wincenty Maszkowski, czy wielu zmarłych już artystów: Jan Borowczak, Krzysztof Bucki, Jan Szczyrba, Zenon Henryk Rachfalski, Marian Nowak, Tadeusz Max i wielu, wielu innych.

Wystawa jest pierwszą w Opolu stałą prezentacją dokonań opolskich plastyków. Wybrano na nią 35 prac artystów zmarłych oraz żyjących, starszego pokolenia. W miarę możliwości starano się wybrać prace starsze (do lat 70.), pokazujące historię opolskiego środowiska artystycznego i różnorodne tendencje. Szczególne miejsce w ekspozycji zajęła twórczość Krzysztofa Buckiego (1936-1983) – najwybitniejszego opolskiego malarza omawianego okresu, laureata nagrody im. Jana Cybisa z 1974 roku.

oprac. Joanna Filipczyk


Designed and supported by
ARS Group